SPYOPS.PL

SpyOps.pl › Popkultura a prawda › „Szpieg” (2011)

Popkultura a prawda● Potwierdzone

„Szpieg” (2011)

Film Tomasa Alfredsona według powieści Johna le Carré o poszukiwaniu radzieckiego kreta w kierownictwie brytyjskiego wywiadu. Fabuła jest fikcją, ale jej tłem jest prawdziwa sprawa Piątki z Cambridge, a postać zdrajcy kojarzona jest z Kimem Philbym.1,2,3

Dzieło

Film wyreżyserował Tomas Alfredson według scenariusza Bridget O’Connor i Petera Straughana, opartego na powieści Johna le Carré. George’a Smileya gra Gary Oldman. Akcja toczy się w szczytowym okresie zimnej wojny: emerytowany oficer brytyjskiego wywiadu zostaje wezwany, by znaleźć radzieckiego szpiega w kierownictwie służby.1

Według mediów i opracowań · brak potwierdzenia w źródłach oficjalnychW polskich kinach film pokazywano od 25 listopada 2011 r. pod tytułem „Szpieg”.4

Autor z wywiadu

John le Carré to pseudonim Davida Cornwella (1931–2020). Biblioteka Bodlejańska, która przechowuje jego archiwum, pisze, że powieści szpiegowskie czerpał z lat pracy w MI5 i MI6 w latach 50. i 60.5

W świecie powieści „Cyrk” oznacza brytyjską Secret Intelligence Service (MI6), a „Control” – jej szefa; zwraca na to uwagę badacz filmu i telewizji P. Kiszely.6

Prawdziwa sprawa

Akta MI5 udostępnione w 2025 r. potwierdzają, że Kim Philby, Guy Burgess, Donald Maclean, Anthony Blunt i John Cairncross zostali zwerbowani przez wywiad radziecki w latach 30. W 1951 r. zniknęli Burgess i Maclean, a w styczniu 1963 r. w Bejrucie Philby, oficer SIS, złożył częściowe przyznanie się (zob. Piątka z Cambridge).3

Fikcja a pierwowzór

Thomas Coffey w recenzji dla wydawanego przez CIA „Studies in Intelligence” (2015) pisze, że dwaj koledzy Philby’ego z brytyjskiego wywiadu oparli na nim swoją prozę – Graham Greene w „The Human Factor” – i że to samo dotyczy klasycznej powieści le Carré o zdradzie na najwyższym szczeblu MI6.2

Kiszely w recenzowanym piśmie „The New Review of Film and Television Studies” (2021), pisząc o serialu BBC z 1979 r. według tej samej powieści, nazywa kreta Billa Haydona zdrajcą w typie Philby’ego, ale ostrzega, że błędem byłoby widzieć w nim wyłącznie odbicie Philby’ego.6

Smiley, Karla czy operacja „Testify” to elementy fabuły, a nie postacie i operacje historyczne. Prawdziwy Philby po częściowym przyznaniu się w styczniu 1963 r. zniknął z Bejrutu.3,6,7

Źródła

  1. Santa Fe Public Library (katalog), Tinker tailor soldier spy (DVD, film 2011) – opis katalogowy
  2. Thomas G. Coffey, „Studies in Intelligence” 59 (1), marzec 2015 (CIA), Philby Redux (recenzja książek B. Macintyre’a i T. Milne’a)
  3. The National Archives (UK), Confessions from the Cambridge Five: a file release from MI5, 14.01.2025
  4. Filmweb, Szpieg (2011) – karta filmu
  5. Bodleian Libraries, University of Oxford (blog Archives and Manuscripts), 15.11.2024, Additions to the Archive of John le Carré (David Cornwell)
  6. P. Kiszely, „The New Review of Film and Television Studies” 19 (4), 2021, s. 510–532 (wersja autorska, White Rose eprints), “Englishmen could be proud then, George”: Echoes of Empire in Tinker Tailor Soldier Spy (BBC 1979)
  7. Izba Gmin, Hansard, HC Deb 01 July 1963 vol 680 cc33-5: Mr. Harold Philby (oświadczenie Lorda Tajnej Pieczęci E. Heatha)

Sprawdzono: 7 listopada 2026

Podcast TheScience.fm

Na celowniku

Rozmowy o bezpieczeństwie z uznanymi gośćmi.

Posłuchaj →