Werbunek
Wszyscy pięciu byli absolwentami Cambridge i zostali zwerbowani przez wywiad radziecki w latach 30.1
1951 i 1963: Burgess, Maclean, Philby
W 1951 r. zniknęli Burgess i Maclean. To ściągnęło podejrzenia na Philby’ego, którego przesłuchano wtedy w Londynie.1
W styczniu 1963 r. w Bejrucie oficer MI6 skonfrontował się z Philbym. Ten złożył częściowe przyznanie się, obejmujące lata 1932–1940 (akta KV 2/4723, KV 2/4727, KV 2/4737).1
Według mediów i opracowań · brak potwierdzenia w źródłach oficjalnychJeszcze w 1963 r. Philby uciekł z Bejrutu do Związku Radzieckiego. Osiadł w Moskwie, doszedł do stopnia pułkownika KGB i zmarł tam 11 maja 1988 r.2
1964: Cairncross i Blunt
16 lutego 1964 r. podczas rozmowy w Ohio Cairncross przyznał, że w 1936 r. zwerbował go wywiad radziecki (akta KV 2/4691).1
23 kwietnia 1964 r. w mieszkaniu nad Courtauld Institute oficer MI5 Arthur Martin przesłuchał Anthony’ego Blunta. Blunt, któremu w zamian za przyznanie się zapewniono immunitet, przyznał się do szpiegostwa (akta KV 2/4705).1,3
W 1940 r. Blunta zwerbowało MI5, a od 1945 do 1972 r. był opiekunem zbiorów obrazów króla, a potem królowej. Według akt KV 2/4721 królowa została poinformowana o jego sprawie w 1973 r. Publicznie ujawniła ją premier Margaret Thatcher w pisemnej odpowiedzi w Izbie Gmin 15 listopada 1979 r.; Blunt stracił tytuł szlachecki i zmarł w 1983 r.1,3,4
Źródła
- The National Archives (UK), Confessions from the Cambridge Five: a file release from MI5, 14.01.2025
- Encyclopaedia Britannica, Kim Philby
- The National Archives (UK), Anthony Blunt’s confession
- Izba Gmin, Hansard, Written Answers, 15.11.1979 (odpowiedź premier w sprawie Anthony’ego Blunta)
Sprawdzono: 3 listopada 2026