Historia
SIS podaje, że powstała na początku XX w. jako część Secret Service Bureau i rozwijała się w czasie obu wojen światowych. Lista szefów zaczyna się od sir Mansfielda Cumminga, pierwszego „C”, w 1909 r.; do dziś szefów było osiemnastu.2,3
Według SIS od Cumminga pochodzi nazwa raportów „CX” (Cumming’s Exclusives) i zwyczaj podpisywania się przez szefa zielonym atramentem.2
Intelligence Services Act 1994 był pierwszym publicznym potwierdzeniem istnienia MI6 i GCHQ. W lipcu 1994 r. królowa Elżbieta II otworzyła nową siedzibę SIS przy Vauxhall Cross.3
Zadania i status
Zgodnie z sekcją 1 ustawy SIS działa pod zwierzchnictwem ministra (Secretary of State). Zdobywa i przekazuje informacje dotyczące działań lub zamiarów osób spoza Wysp Brytyjskich i wykonuje inne zadania z nimi związane – wyłącznie w interesie bezpieczeństwa narodowego (zwłaszcza polityki obronnej i zagranicznej), dobrobytu gospodarczego kraju albo dla zapobiegania i wykrywania poważnych przestępstw.1
Kieruje nią szef powoływany przez ministra, odpowiedzialny za sprawność służby i za to, by nie działała na rzecz żadnej partii politycznej (sekcja 2). Szef jest jedynym pracownikiem SIS ujawnianym publicznie i podlega bezpośrednio ministrowi spraw zagranicznych.1,2
Według strony SIS (stan na 4.11.2026) szefową jest Blaise Metreweli, zawodowa oficer wywiadu w służbie od 1999 r., wcześniej dyrektor generalna ds. technologii i innowacji („Q”).2
Nadzór
Działalność SIS nadzoruje Intelligence and Security Committee of Parliament – ta sama komisja, która nadzoruje MI5 i GCHQ.4
Źródła
- Parlament Zjednoczonego Królestwa (legislation.gov.uk), Intelligence Services Act 1994, sekcje 1–4
- Secret Intelligence Service (SIS), Our Chief
- Secret Intelligence Service (SIS), Our history
- Intelligence and Security Committee of Parliament, Annual Report 2023–2025 (HC 1544), 15.12.2025
Sprawdzono: 4 listopada 2026