Aldrich Ames

Kariera w CIA

Urodził się 26 maja 1941 r. w River Falls w stanie Wisconsin. W latach 1957–1960 pracował w CIA w czasie wakacji, a w lutym 1962 r. przyjęto go na etat jako urzędnika-maszynistę. W 1967 r. trafił do programu szkolenia kadr i został oficerem operacyjnym.²

Służył m.in. w Ankarze (od 1969 r.), w centrali w pionie radzieckim i wschodnioeuropejskim (od 1972 r.), w Nowym Jorku (1976–1981), w Meksyku (1981–1983) i w Rzymie (1986–1989). FBI opisuje go jako mówiącego po rosyjsku oficera, który specjalizował się w rosyjskich służbach.^1,2

Szpiegostwo

16 kwietnia 1985 r. wszedł do ambasady ZSRR w Waszyngtonie i zostawił dyżurnemu kopertę – tak zaczęła się jego współpraca z KGB. Pierwsze 50 tys. dolarów dostał 17 maja 1985 r.^1,2

13 czerwca 1985 r. przekazał KGB nazwiska 25 osób; był wśród nich Oleg Gordijewski – pisze recenzent „Studies in Intelligence”.³

W latach 1985–1986 CIA i FBI straciły wiele radzieckich źródeł; według senackiej komisji trzy najważniejsze zatrzymane wtedy osoby zostały później stracone. Ames przyznał, że przekazał informacje o ponad stu sprawach radzieckich i wschodnioeuropejskich. Według FBI jego zdrada naraziła ponad sto operacji wywiadu USA i doprowadziła do śmierci dziesięciu agentów.^1,2

Śledztwo i wyrok

FBI wszczęło dochodzenie w maju 1993 r., po analizie jego niewyjaśnionego majątku, i przez dziesięć miesięcy prowadziło obserwację oraz podsłuch. 21 lutego 1994 r. zatrzymano go przed domem w Arlington w Wirginii.^1,2

28 kwietnia 1994 r. Ames i jego żona Rosario przyznali się do winy. On został skazany na dożywocie bez prawa do zwolnienia warunkowego, ona na 63 miesiące więzienia.^1,2

1 listopada 1994 r. Senacka Komisja ds. Wywiadu opublikowała raport o sprawie i jej skutkach dla wywiadu USA; korzystała m.in. z raportu inspektora generalnego CIA przekazanego jej we wrześniu 1994 r.²