Operacja „Mincemeat”

Pomysł: zwłoki jako nośnik fałszywki

W 1943 r. alianci przygotowywali lądowanie na Sycylii. Operacja „Mincemeat” miała zmylić Niemców co do prawdziwego celu: dokumenty przy zwłokach sugerowały, że główne uderzenie spadnie na Grecję i Sardynię, a Sycylia będzie tylko pozorem.^1,3

Plan opracowali Ewen Montagu z wywiadu marynarki i Charles Cholmondeley z RAF (w zapisie IWM: Cholmondely). Według Imperial War Museums w piśmie z 16 kwietnia 1943 r. potwierdzono, że premier Winston Churchill zatwierdził plan.¹

Major William Martin, którego nie było

Ciało należało do Glyndwra Michaela, bezdomnego, który zmarł w Londynie 24 stycznia 1943 r. po zażyciu trutki na szczury. Ubrano je w mundur majora Royal Marines i nadano mu tożsamość „majora Williama Martina”.^1,2

Przy zwłokach umieszczono teczkę z tajnymi pismami, m.in. list gen. Archibalda Nye’a do gen. Harolda Alexandra. W aktach zachował się też list od rzekomej narzeczonej „majora” (WO 106/5921).^2,4

30 kwietnia 1943: Huelva

Wczesnym rankiem 30 kwietnia 1943 r. brytyjski okręt podwodny HMS Seraph wypuścił ciało w morze nieco ponad milę od południowego wybrzeża Hiszpanii. Około 9.30 tego samego dnia znalazł je miejscowy rybak, który zawiadomił władze.^1,2,5

Teczkę przejęła hiszpańska marynarka. Dokumenty potajemnie otwarto i sfotografowano, a kopie trafiły do oficerów wywiadu niemieckiego w Hiszpanii.^1,2

Glyndwr Michael spoczywa na cmentarzu rzymskokatolickim w Huelvie; grób jest opisany także nazwiskiem „majora Williama Martina”.²

Skąd Brytyjczycy wiedzieli, że Niemcy uwierzyli

W aktach brytyjskiego ośrodka kryptologicznego zachowało się pismo Montagu z NID 12 do Franka Bircha z GC&CS, datowane 30 kwietnia 1943 r. Dotyczy obiegu meldunków wywiadowczych, z których wynikało, że Niemcy poznali podrzucone plany alianckiego ataku na Morzu Śródziemnym (akta HW 20/546).⁶

Montagu sporządził też raport z całej operacji; przechowuje go The National Archives w Kew pod sygnaturą CAB 154/112.⁷

Skutek

Według Imperial War Museums Niemcy podwoili liczbę żołnierzy wysłanych na Sardynię i przerzucili wiele dodatkowych dywizji do Grecji i na Bałkany.¹

Lądowanie na Sycylii (operacja „Husky”) zaczęło się 9 lipca 1943 r. i zaskoczyło niemieckich obrońców; wyspę zajęto w nieco ponad miesiąc. IWM nazywa brak niemieckich posiłków jednym z rozstrzygających czynników sukcesu.^1,2

Historyk Denis Smyth opisał operację w monografii wydanej przez Oxford University Press, w której badał, jak fałszywe informacje oceniali niemiecki wywiad, naczelne dowództwo i Hitler.^8,9