Środki i działania SB oparte na technice: podsłuchy, podglądy, obserwacja i kontrola korespondencji.
W aktach występują skróty: PP – podsłuch pokojowy, PT – podsłuch telefoniczny, PDF – podgląd dokumentowany fotograficznie lub filmowo, TP – tajne przeszukanie, np. skopiowanie notatek albo sprawdzenie bagażu cudzoziemca. Słowem „technika” nazywano też pion „T”, który zajmował się podsłuchami i podglądami, tajnym wchodzeniem do mieszkań oraz wytwarzaniem fałszywych dokumentów.1,2
W leksykonie
UOP miał uprawnienia operacyjno-rozpoznawcze i dochodzeniowo-śledcze, a jego funkcjonariusze – w zakresie właściwości urzędu – uprawnienia procesowe Policji (art. 6). Kontrolę korespondencji i stosowanie środków technicznych zarządzał Szef UOP po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego; w sprawach niecierpiących zwłoki mógł je zarządzić wcześniej, a przy braku zgody w ciągu 24 godzin trzeba było je przerwać i zniszczyć materiały (art. 10). Dziś kontrolę operacyjną ABW zarządza sąd (zob. ABW).3,4
Fragment karty Urząd Ochrony Państwa (UOP).
Źródła
- Ł. Kamiński, „Pamięć i Sprawiedliwość” t. 2 nr 1 (3), 2003, s. 209–216, „Lingua securitatis” – słowniczek terminów pracy operacyjnej SB
- IPN Katowice (OBEP), Metody inwigilacji społeczeństwa przez SB za pomocą środków technicznych 1956–1989
- Prezes Rady Ministrów, Obwieszczenie z dnia 31 maja 1999 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Urzędzie Ochrony Państwa, Dz.U. 1999 nr 51 poz. 526
- Sejm RP, Ustawa z dnia 24 maja 2002 r. o ABW oraz AW, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 937 (obwieszczenie Marszałka Sejmu z 8.07.2026)
Sprawdzono: 16 listopada 2026