Robert Michniewicz: „Dolina szpiegów” (2024)

Dzieło

„Dolina szpiegów” ukazała się 27 marca 2024 r. W 1944 r. kpt. Carl von Wedel z Abwehry, pracujący dla polskiego wywiadu, tropi niemieckiego agenta działającego w Wielkiej Brytanii. Trafia do tajnej szkoły wywiadu w Zakopanem, gdzie odkrywa ukryte archiwum Abwehry; w Londynie sztab Naczelnego Wodza postanawia zdobyć dokumenty i do wyścigu z niemieckimi służbami ruszają Cichociemni.¹

Według mediów i opracowań · brak potwierdzenia w źródłach oficjalnychAutor mówił Histmag.org, że napisał tę książkę jako pierwszą, choć wydano ją po „Partnerach”.²

Co się zgadza

Według mediów i opracowań · brak potwierdzenia w źródłach oficjalnychWedług autora prawdziwy jest ród von Wedlów – stara szlachta z Holsztynu, osiadła na Pomorzu od XIII w. – i ich majątki Korytowo, Tuczno i Drawno; prawdziwa jest też rodzina Jungów z Augsburga. W powieści pojawiają się postaci historyczne, dopasowane do fabuły, m.in. szef kancelarii Hitlera Hans Lammers.²

Według mediów i opracowań · brak potwierdzenia w źródłach oficjalnychSzkoły Abwehry działały głównie w Niemczech, ale od 1940 r. jedna pracowała w Sulejówku pod Warszawą pod kryptonimem „Walli”; od 1941 r. szkoliła agentów i radiotelegrafistów, częściowo spośród jeńców Armii Czerwonej, do zrzutu w ZSRR, a w 1943 r. przeniesiono ją do Prus Wschodnich.²

Według mediów i opracowań · brak potwierdzenia w źródłach oficjalnychPrawdziwe jest lotnisko RAF Tempsford, z którego SOE wysyłało kurierów i agentów do okupowanej Europy; korzystał z niego też Oddział VI Sztabu Naczelnego Wodza, a Cichociemnych przewozili do Polski polscy lotnicy 138 Dywizjonu. Autor potwierdza też, że w czasie wojny używano skrytek, np. na starych cmentarzach.²

Co zmyślono

Według mediów i opracowań · brak potwierdzenia w źródłach oficjalnychCarl von Wedel i inni główni bohaterowie nie mają pierwowzorów. Dolina Olczyska istnieje, ale autor ją przekształcił; w czasie okupacji nie było tam szkoły wywiadu – to jego wymysł.²

Według mediów i opracowań · brak potwierdzenia w źródłach oficjalnychW powieści pojawia się Jan Żychoń, oficer polskiego wywiadu, obwiniany o rozbicie siatki w Rzeszy; autor mówi, że o zarzutach wobec prawdziwego Żychonia dowiedział się już po napisaniu książki.²