ISI (Inter-Services Intelligence)

Powstanie i mandat

Sąd Najwyższy Pakistanu w wyroku z lutego 2019 r. (Suo Motu Case No. 7 of 2017) zapisał, że Dyrekcję ISI utworzono za premierostwa Liaquata Alego Khana, a jej pierwszym szefem był bryg. S. Shahid Hamid (pkt 47).¹

Pytana przez sąd o podstawę prawną, ISI odpowiedziała, że podlega „prawom kraju”, nie wskazując konkretnej ustawy; prokurator generalny przedstawił mandat w zapieczętowanym dokumencie z prośbą o nieujawnianie (pkt 16 i 42). Sąd zestawił to z ustawami o służbach w Wielkiej Brytanii, USA, Nowej Zelandii, Australii, Kanadzie i Norwegii, które jawnie określają mandaty (pkt 43).¹

Orzeczenia Sądu Najwyższego

W sprawie wniesionej przez marszałka lotnictwa w st. spocz. Asghara Khana (Human Rights Case No. 19 of 1996) sąd postanowieniem z 19 października 2012 r. ustalił, że przed wyborami 1990 r. politykom rozdzielono 60 mln rupii z publicznych pieniędzy, a w Kancelarii Prezydenta działała komórka wyborcza z udziałem ówczesnego szefa ISI. Orzekł, że ISI i wywiad wojskowy mogą wykonywać zadania zgodnie z prawem w obronie granic, ale nie mają żadnej roli w polityce, i nakazał natychmiast zlikwidować komórki polityczne w Kancelarii Prezydenta, ISI i MI.²

W wyroku z 2019 r. sąd orzekł, że wszystkie służby wywiadowcze, w tym ISI, IB i MI, nie mogą przekraczać swoich mandatów, i uznał za właściwe uchwalenie ustaw, które jasno je określą (pkt 53).¹