Atak
Według rządu brytyjskiego głównymi celami były ukraińskie sektory finansowy, energetyczny i rządowy. Z powodu nieselektywnej konstrukcji atak rozprzestrzenił się dalej i dotknął inne firmy w Europie i w Rosji.1
Rada UE stwierdziła, że NotPetya (znany też jako EternalPetya) uniemożliwił dostęp do danych w wielu firmach w Unii.2
Przypisanie
15 lutego 2018 r. brytyjski minister ds. cyberbezpieczeństwa lord Ahmad of Wimbledon ogłosił, że według oceny rządu odpowiedzialny był rząd Rosji, a konkretnie rosyjskie wojsko. Brytyjskie National Cyber Security Centre oceniło, że rosyjskie wojsko było odpowiedzialne „niemal na pewno”.1
30 lipca 2020 r. Rada UE nałożyła sankcje za cyberataki (decyzja 2020/1127). Na liście znalazło się Główne Centrum Technologii Specjalnych (GTsST) rosyjskiego wywiadu wojskowego GRU, uznane za odpowiedzialne za NotPetya i za atak na ukraińską sieć energetyczną, po którym jej części zostały wyłączone zimą. Według Rady GTsST odgrywa aktywną rolę w działaniach grupy Sandworm.2
Ta sama decyzja
Decyzja 2020/1127 objęła też atak WannaCry, powiązany z grupą APT38/Lazarus Group, oraz próbę ataku na Organizację ds. Zakazu Broni Chemicznej (OPCW): w kwietniu 2018 r. czterech oficerów rosyjskiego wywiadu wojskowego próbowało uzyskać nieuprawniony dostęp do sieci Wi-Fi OPCW w Hadze.2
Źródła
- Rząd Wielkiej Brytanii (Foreign Office), Foreign Office Minister condemns Russia for NotPetya attacks, 15.02.2018
- Rada Unii Europejskiej, Decyzja Rady (WPZiB) 2020/1127 z 30 lipca 2020 r. (sankcje za cyberataki), motywy i załącznik
Sprawdzono: 3 listopada 2026