Wiktor Suworow

Służba i ucieczka

Według mediów i opracowań · brak potwierdzenia w źródłach oficjalnychWedług wywiadu, którego Riezun udzielił Natalii Gieworkian dla „Kommiersanta” (2000), służył w pułku pancernym, ukończył akademię wojskowo-dyplomatyczną GRU w Moskwie i w 1974 r. trafił jako attaché do Stałego Przedstawicielstwa ZSRR w Genewie, gdzie pomagał rezydentowi GRU. Doszedł do stopnia majora.¹

Według mediów i opracowań · brak potwierdzenia w źródłach oficjalnychTa sama publikacja podaje, że nawiązał kontakt z wywiadem brytyjskim i 10 czerwca 1978 r. uciekł do Wielkiej Brytanii z żoną i dwojgiem małych dzieci, a w ZSRR skazano go zaocznie na karę śmierci za zdradę. Datę ucieczki – 10 czerwca 1978 r. – podał sam w rozmowie z Radiem Swoboda w 2010 r.^1,2

Twórczość

Według mediów i opracowań · brak potwierdzenia w źródłach oficjalnychPisze pod pseudonimem Wiktor Suworow. „Kommiersant” wymienia m.in. książki „Akwarium”, „Wyzwoliciel”, „Lodołamacz”, „Dzień M”, „Ostatnia republika” i „Kontrola”. W 2010 r. Suworow mówił Radiu Swoboda, że w „Lodołamaczu” dowodził, iż ZSRR przygotowywał atak na Niemcy Hitlera.^1,2